Strona główna Historia Cmentarza Aleja Zasłużonych Linki
Opiekę nad Grobami w Krakowie
Mapa Cmentarza
aleja

Cmentarz Rakowicki był kilkakrotnie powiększany. Po raz pierwszy w 1836 r., kiedy od karmelitów czerneńskich dokupiono kolejne 10 morgów gruntu za 5 tys. zł. polskich. Rozplanowanie cmentarza zlecono architektowi Karolowi R. Kremerowi, który w 1839 r. zaprojektował jego założenie parkowe. Nowo nabyty grunt poświęcono 2 listopada 1840 r. Otaczający go mur wzniesiono z materiału uzyskanego z rozbiórki kościoła Wszystkich Świętych.

W latach 1861-1862 z inicjatywy Anny i Ludwika Helclów (fundacja) w centralnym punkcie cmentarza wzniesiono nową (z kamienia izdebnickiego) kaplicę p.w. Zmartwychwstania Chrystusa Króla w miejsce wówczas istniejącej drewnianej. Uzyskała ona papieski przywilej na codzienne odprawianie nabożeństwa.

W 1863 roku miasto zakupiło od karmelitów i od Walerego Rzewuskiego 5 morgów i 1743 sążni gruntu, położonego przy zachodnim murze cmentarza. Poświęcono go we wrześniu 1866 r. i natychmiast rozpoczęto chowanie tam zmarłych (panująca wówczas epidemia).

W 1877 r. wzniesiono budynek administracyjny oraz kostnicę wg projektu Salomona Saarego. Kolejne poszerzenie cmentarza miało miejsce jesienią 1886 r. o ponad 15 morgów (pośrodku nowej alei pochowano Jana Matejkę). Do końca XIX otoczono cmentarz murem wzniesionym z materiału pochodzącego z rozbiórki kilku krakowskich kościołów oraz tzw. kramów bogatych stojących przy Sukiennicach. Ostatecznie jego najstarszej części nadano charakterystyczny plan bramy - symbolu przejścia do wiecznego świata.

Następne powiększenie miało miejsce w 1908 roku, a w 1920 włączono do nekropolii cmentarz wojskowy przy ulicy Prandoty.

Na przełomie 1933 i 1934 r. poszerzono cmentarz w kierunku północnym o dawny plac ćwiczeń saperów (ponad 15 ha) do obecnej wielkości (likwidując ulicę Modrzewiową). Dziś zajmuje on ponad 42 ha (ok. 75 tys. grobów).